مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨٢ - دوازدهم لباس مناسب برای طلاّب و ائم&#١٧٢٨ جمعه و جماعات

دوازدهم: پوشیدن رِدا به‌جای عَبا، با رنگ سپید و یا نزدیک به سپید بالأخص برای علما و طلاّب، خصوصاً در مسئلۀ امام جماعت و امام جمعه در حال خطبه و نماز جمعه.

و تغییر رنگ سیاه عمامۀ سادات به رنگ سبز، و به‌طور کلّی تبدیل علامت سیاهی سیادت به علامت سبز؛ و این از مسائل مهم و ضروری است. عمامه مستحبّ است سپید باشد حتّی برای سادات، امّا برای تمایز بنی‌هاشم از سایر افراد مردم، از زمان رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم علویّین رنگ سبز را می‌پوشیدند، و علامت مختصّۀ آنها این رنگ بود، تا زمان بنی‌عبّاس که چون أبو‌مُسلِم خراسانی از خراسان قیام کرد و با پرچم‌های سیاه رنگ و لباس سیاه قیام خود و لشگریان خود را مجهّز نمود، و بالنَّهایه در این قیام بنی‌عبّاس حکومت را به دست گرفتند و در چنگ آوردند، لباس و عمامۀ سیاه را شِعار خود نمودند. جمیع بنی‌عبّاس بدون استثناء قبای سیاه بر تن می‌کردند و عمامۀ سیاه بر سر می‌بستند. امّا سایر بنی‌هاشم از علویّین و فاطمیّین و بنی‌جعفر و بنی‌عقیل با شعار سبز خود باقی بودند، و یک نفر از آنها لباس سیاه نپوشید و عمامۀ سیاه بر سر ننهاد، و اگر احیاناً احدی از آنان که والی مدینه از طرف بنی‌عبّاس می‌شد و به تبع آنها سیاه در بر می‌کرد، مورد نفرت قرار می‌گرفت و انگشت‌نما می‌شد و در تاریخ نامش باقی می‌ماند.

این رویّه باقی بود تا پایان قرن دوّم هجری که مأمون چون در نظر گرفت علویّین را که یگانه حریف مقاوم او بودند، از میان بردارد و تحت سیطره و سلطۀ خود آورد، حضرت امام هشتم علیّ بن موسی الرّضا علیهماالسّلام را از مدینه به مَرو طلب کرد، و بَدواً به عنوان خلافت و سپس به عنوان ولایت‌عهدی آن حضرت را مجبور به قبول ساخت. و برای تشدید مبانی و تحکیم اساس تزویر و شیطنت خود، در سراسر آفاق اسلام حکم کرد تا بنی‌عبّاس از لباس سیاه بیرون آیند و جامۀ سبز در تن نمایند. در مدّت یک سال و خرده‌ای که حضرت حیات داشتند، شعار