مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٧ - اراد&#١٧٢٨ نادرشاه در رسمی کردن مذهب شیعه و مراسلات او با سلطانِ عثمانی

کان اسمُه الأصلیّ نَدَرقُلی‌بک ابن أمامقلی، ولد سنة ١١٠٠، و کان من شأنه فی قتلِ فتحعلی‌خان، و فَتحِه المشهدَ، و خَلعِه طهماسبَ، و استقلاله بالمُلک ما تقدّم ذکره. جلَس علی أریکة السَّلطَنة و لَبِسَ تاجَها یوم الخمیس الرّابع و العشرین من شوّال سنة ١١٤٨. و طبَع علی أحد الوجهین من سِکَّتِه ”نادر ایران زمین و خسرو گیتی ستان“ و ترجمته: نادر مملکة إیران هو المَلک الفاتح للعالم؛ و علی ثانیهما: ”الخیرُ فیما وقع.“ و هو تاریخُ جلوسه، لأنّ حروفها تبلُغ بحساب الجُمَل: ١١٤٨. و جعَل أعداؤُه التّاریخَ: ”لا خیرَ فیما وقع.“

اقدام نادرشاه برای رسمیّت مذهب شیعه و بناء مقام در مسجد الحرام

و قد کثُرت فتوحاتُه و بلغت إلی بلاد الهند و السِّند؛ و کان متیقّظًا فی سیاسته لِتوطید المُلک، حَمِیدَ السِّیرة. و امتدّ ملکُه شمالًا إلی نهر جیحون و شرقًا إلی نهر أتک. هو مع ذلک لایفتَأ[١] عن إعلاء کلمة الشّیعة و إقامة شِعار المذهب، کما هو مُدَوَّنٌ فی عامّة الکتب؛ فإنّه لمّا انتصر علی العثمانیّة[٢] حوالی إیروان، عقد الصّلح معهم علی موادّ، منها: إعلانُ الدّولةِ العثمانیّة رسمیّةَ المذهب الجعفریّ کالمذاهب الأربعة، و بناءِ رکنٍ خاصٍّ له فی مکّة؛ و منها: حمایةُ الحاجّ الفارسیّ فی طریق مکّة. و إنّما نقَض العثمانیّون المادّةَ الأُولی. و من آثاره عمارةُ المشهد الرّضویّ و تذهیبُ القُبّة المرتضویّة فی النّجف.

قُتل لیلة السَّبت فی جمادی‌الأُولی سنة ١١٦٠، و دُفن فی المشهد الرَّضویّ فی محلّ یُعرَف الیومَ بباغِ نادری، قُربَ الصَّحن الشّریف.»[٣]

ارادۀ نادرشاه در رسمی کردن مذهب شیعه و مراسلات او با سلطانِ عثمانی

معادن الجواهر و نزهة الخواطر، مجلّد دوم، صفحة ٢٢:

[١]. أقرب الموارد: «فَتِئَ عنه یفتَأ فتأً: نسیه و انقذع عنه، أی: انفکّ.»

[٢]. خ ل: للعثمانیّین.

[٣]. جنگ ٢٠، ص ٢١٣.