مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٨٨ - خطبه حضرت امام حسن علیهالسّلام در کوفه برای بیعت و تهییج مردم را برای جنگ جَمَل
أمّا بعد، فإنّی أُخبِرکم عن أمرِ عثمان حتّی یکون سامعُه کمَن عاینه؛ إنّ النّاس طعَنوا علی عثمان، فکنتُ رجلًا من المهاجرین أُقِلّ عیبَه و أُکثِر استعتابَه، و کان هذان الرّجلان طلحةُ و الزّبیرُ أهوَنُ سَیرِهما فیه اللّهجةُ و الوَجیفُ، و کان مِن عائشة فیه قولٌ علی غضبٍ، فانتحی له قومٌ فقتلوه، و بایَعنی النّاسُ غیرَ مُستکرهین. و هما أوّل مَن بایَعنی علی ما بویع علیه مَن کان قبلی، ثمّ استأذنا إلی العُمرَة، فأذِنتُ لهما، فنقضا العهدَ و نَصَبا الحربَ، و أخرَجا أُمَّ المؤمنین مِن بیتها، لیتّخذاها فتنةً، و قد سارا إلی البصرة، اختیارًا لأهلها، و لعَمری ما إیّای تجیبون. ما تجیبون إلّا اللهَ. و قد بَعَثتُ ابنیالحسن، و ابنَ عمّی عبدالله بن عبّاس، و عمّارَ بن یاسر، و قَیسَ ابن سَعد، فکونوا عند ظنّنا بکم؛ و اللهُ المستعانُ.
فسار الحسنُ و مَن معه، حتّی قدِموا الکوفةَ علی أبیموسی، فدعاه إلی نُصرةِ علیّ، فبایَعهم، ثمّ صعد أبوموسی المنبرَ، و قام الحسن أسفَلَ منه، فدعاهم إلی نُصرَةِ علیّ، و أخبَرَهم بقرابته من رسولالله و سابقتِه، و بیعةِ طلحةَ و الزبیر إیّاه، و نَکثِهما عهدَه، و أقرَأهم کتابَ علیٍّ.»[١]
خطبه حضرت امام حسن علیهالسّلام در کوفه برای بیعت و تهییج مردم را برای جنگ جَمَل
صفحة ٦٧: «ثمّ قام الحسنُ بن علیّ فقال:
أیّها النّاس، إنّه قد کان مِن مسیر أمیرالمؤمنین علیِّ بن أبیطالب ما قد بلَغکم و قد أتَیناکم مُستَنفِرین، لأنّکم جَبهَةُ الأنصار، و رُءوس العَرَب، و قد کان مِن نقضِ طلحةَ و الزّبیرِ بعد بیعتهما، و خروجهما بعائشة ما بلَغکم، و تعلمون أنّ
[١]. الإمامة و السیاسة، ج ١، ص ٦٣.