این امر فوراً باید در اوّل شب، و اگرنه در اوقات الأقرب فالأقرب در شب اوّل ماه صورت گیرد، و دخول شهور قمریّه طبق رؤیت خارجی و حکم حاکم شرع باشد، و اینکه امروزه اوّل ماه را براساس محاسبۀ نجومی و ملاحظۀ تقویم منجّمین می‌گیرند، و قبل از غروب آفتاب و یا در روزهای قبل، اوّل ماه را مشخّص می‌نمایند، غلط است و احکام شرعیّه بر آن مترتّب نخواهد شد.

هفدهم: برگرداندن زندگی سَرَف و هذر و إتراف را به زندگی سالم و ساده

[هفدهم]: امروزه در میان بسیاری از مردم، اسراف و تبذیر در زندگی رواج پیدا نموده و لباس و طعام و مسکن و زیّ متجبّرانه جایگزین زندگی سالم و صحیح شده است، زیاده‌روی‌های گوناگون در مصارف بیهوده و بدون اساس، و معیشت متجمّلانه و کاخ‌نشینی رو به تزاید می‌رود؛ درحالی‌که این‌گونه زندگانی، درست در جهت خلاف مسیر حقیقی اسلام است. زندگی در شهرهای بزرگ و مقیّد به داشتن اتومبیل، طبعاً راه‌روی و استنشاق هوای سالم و فعالیت بدنی را گرفته، و اختناق و تنبلی و خفقان به جای آن نشسته است. چه سرمایه‌های بی‌حساب صرف خریداری کولاها می‌شود، درحالی‌که مادّۀ آن را از خارج می‌آورند و معلوم نیست از چه می‌گیرند؟ بعضی از محقّقین گفته‌اند: «بعضی از موادّ آن جز با الکل قابل حل شدن نیست. و مادّۀ مُنْعِش مثل نکوتین به مقداری در آن موجود است، و ضرر آن برای معده و دستگاه گوارش مسلّم است.» مردم هم هجوم می‌آورند بر خرید آنها بدون دقّت و تأمّل، و با قاعدۀ «کُلُّ شیءٍ لکَ طاهِرٌ حتّی تَعلَم أنَّه قَذِرٌ»[١] و قانون «کلُّ شَیءٍ لک حَلالٌ حتّی تَعلَم أنّه حَرامٌ»[٢] حکم به طهارت و حلّیت نموده، و آیۀ قرآن را که (فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ)[٣] می‌باشد فراموش کرده‌اند.

حکم به حلّیت و طهارت آن منوط به حاکم شرع و فقیه است؛ زیرا مانند

[١]. مستدرک الوسائل، ج ٢، ص ٥٨٣؛ جواهر الکلام، ج ١، ص ٣٠٥، با قدری اختلاف.

[٢]. الکافی، ج ٥، ص ٣١٣؛ جواهر الکلام، ج ١، ص ٢٩٥، با قدری اختلاف.

[٣]. سوره عبس (٨٠) آیه ٢٤.