مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٣ - تمسّک به حدیث «مَن مات و لم یَعرِف إمامَ زمانه » بر وجوب امام بر خلق

در کتاب شیعه در اسلام سبط، جلد ٢، صفحه ٣٥ در پاورقی مطالبی راجع به ضلالت بعضی از صحابه از رسول خدا، با اسناد اهل تسنن نقل می‌کند.[١]و[٢]

[از بین بردن أمویّین بسیاری از مبانی اسلام را در زمان عثمان]

[شیخ المضیرة أبوهریرة] صفحة ١٥٣:

«و إلیک ما قاله فی ذلک الدکتور أحمد أمین:

”لمّا وُلِّی عثمانُ ـو هو أُمویٌّـ استعان بالأُمویّین؛ فکان أکثَرُ عُمّاله منهم، و کان کاتبَه و أمینَ سِرِّه مروانُ بن الحَکَم الأُمویّ. و مروانُ هذا و شیعتُه قد هَدَموا کلَّ ما بناه الإسلامُ مِن قبل ـو دعَّمه أبوبکر و عُمَر مِن محاربة العصبیّة القَبَلیّة و بَثِّ الشّعور بأنّ العرب وحدةٌـ و حکموا کأُمویّین لا کعربٍ! فحرّک ذلک ما کان کامنًا من العداوة القدیمة الجاهلیّة بین بنی‌هاشم و بنی‌أُمیّة، و انتشرت الجمعیّاتُ السِّرّیَّة فی آخر عهد عثمان تدعوا إلی خلعه و تولیةِ غیره.“[٣]»[٤]و[٥]

[تمسّک به حدیث «مَن مات و لم یَعرِف إمامَ زمانه...» بر وجوب امام بر خلق]

در شیعه در اسلام سبط، جلد ٢، صفحه ١ گوید:

«حدیث ”مَن مات و لم یَعرِف إمامَ زمانه ماتَ مِیتةً جاهلیة“ را عامّه از پیغمبر نقل کرده‌اند: تفتازانی در شرحمقاصد، جلد ٢، صفحه ٢٧٥ این حدیث را نقل

[١]. شیعه در اسلام، سبط‌الشیخ، ص ١٨٨.

[٢]. جنگ ٩، ص ١٥.

[٣]. فجر الإسلام، ص ٣١١. (شیخ المضیرة أبوهریرة)

[٤]. شیخ المضیرة أبوهریرة، ص ١٦٩.

[٥]. جنگ ٢٠، ص ٤٨٢.