فرعون نيز بگريخت و در روايتى آمده كه بر بالاى تخت حدث كرده روى بگريز نهاد و آن روز چهل بار از او حدث واقع شد با آنكه هر چهل روز يك بار حدث كردى و در ازدهام خلايق هنگام فرار بيست و پنجهزار آدمى هلاك شدند و فرعون نعره زد كه اى موسى سوگند ميدهم تو را بخداى كه فرستاده اويى و بحق رضاع و تربيت كه عصاى خود را بگير تا من بتو ايمان آورم و بنى اسرائيل را بتو وا گذارم موسى عليه السلم قفاى ثعبان را بگرفت همان عصا شد و فرعون باز آمده و بر سرير خود بنشست و گفت هيچ معجزه ديگر دارى گفت آرى پس دست راست بگريبان كرده در زير بغل چپ درآورد وَ نَزَعَ يَدَهُ‌ و بيرون كشيد دست خود را فَإِذا هِيَ‌ پس آن گاه بر دست او بَيْضاءُ سفيدى كه در غايت كمال بود لِلنَّاظِرِينَ‌ مر نگرندگان و نظارگان را يعنى سفيدى خارج از عادت كه بجهت آن جميع نظارگان بر آن مجتمع شده از روى تعجب در آن مينگريدند و بصحت پيوسته كه موسى گندم گون بود و چون دست در گريبان كرد و بيرون آورد نورانيت آن بمثابه بود كه شعاعش بر نور آفتاب غلبه كردى و در مدارك آورده كه موسى عليه السّلام دست خود را بفرعون نمود در حالت اصل خود و بعد از آن در گريبان كرد و چون بيرون آورد نورى از آن ميتافت كه ميان آسمان و زمين را روشن ساخت و باز بگريبان برد و بيرون آورد بهمان حالت اول بود اگر گويند كه ثعبان بمعنى حيه عظيم الجثه است كه آن را اژدها گويند كه در كريمه‌ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌ‌ است موضوع براى حيه صغيره پس بينهما تنافى مينمايد گوئيم كه آن در حالت واحده واقع نشده بلكه عصا يك بار بصورت ثعبان مى‌نمود و يك بار بصورة مار باريك و كوچك و يا مشابهت او بثعبان از روى جثه بود و بجان از وجه سرعت در رفتار و حركت و شدة و در عصاى موسى خلاف است كه از كجا باو رسيده بود نزد بعضى آنست كه در وقت توجه او بمدين فرشته آن را بوى داد و اكثر بر آنند كه عصاى آدم بود كه از بهشت آورده بود و بطريق ارث در ميان اولاد او داير بود تا كه بميراث بشعيب رسيد با چهل عصاى ديگر كه از آباى او بوى رسيده بود و در حينى كه موسى را باجارت بگرفت او را گفت كه در اينخانه رو و عصائى براى خود اختيار كن موسى بآن خانه رفت اين عصا بدست او آمد چون آن را بنزد شعيب برد گفت اين را بنه و عصائى ديگر بر گير موسى آن را بآنجا برد و در ميان آن عصاها نهاد و دست كرد تا عصائى ديگر بر دارد همان بدست او آمد و تا سه نوبت اين صورت واقع شد و نوبت چهارم كه بدست وى آمد شعيب دانست كه در تحت اين حكمتى هست پس آن را باز گذاشت و در وقتى كه از نزد شعيب متوجه مصر شد در اثناى راه آتشى افروخته ديد متوجه آن آتش شد ديد كه از درخت سبز آتشى بيرون ميآيد چون بحوالى‌