مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٠٩ - جواب
پس تكبير گفته و ركوع و سجود را به نحو سابق به عمل آورده، و بعد از سجدۀ دويم درست نشسته اگر نماز مغرب باشد تشهّد بخواند به نحو سابق و سلام دهد به نحوى كه مىآيد و الّا به ركعت چهارم برخيزد و به نحو ركعت سيّم بجا آورده، بعد از سجدۀ دويم بنشيند، و تشهّد بخواند به نحوى كه گذشت.
پس سلام دهد به اين طريق: «السّلام عليك أيّها النّبي و رحمة اللّه و بركاته، السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين، السّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته».
و اگر نداند يا نخواهد مىتواند كه همۀ دعاها و اذان، و اقامه را ترك كند و در ركوع به يك مرتبه «سبحان ربّي العظيم و بحمده» و در سجود به يك مرتبه «سبحان ربي الأعلى و بحمده» و در قنوت به يك مرتبه «اللهمّ صلّى على محمّد و آل محمّد» [١] و در تشهد به «الحمد للّه أشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له، و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد» و در سلام به «السّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته» اكتفا نمايد.
و بايد كه اهتمام در تصحيح قرائت و اذكار نماز نمايد و حروف را از مخرج مقرّره أداء نمايد مگر آنكه مخرج بعضى از حروف [را] نداشته باشد، مثل غالب حبشيان كه مخرج «شين» نقطه دار ندارند كه در آن حرف معذورند، و از اين جهت حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) فرمود: «سين بلال شين است نزد خدا» [٢].
و «هاء» إنّا أنزلناه را اظهار كند و «كفوا» به ضمّ «فاء» با «واو» گويد، يا با «همزه» يا به سكون «فاء» و «همزه» بخواند.
و مراعات تشديد و مدّ متّصل نمايد و ادغام را ترك نكند، و هاء و همزه را
[١] همانطورى كه مرحوم مؤلّف در صفحۀ ٢١٨ همين كتاب در مسأله ٧٢٦، متذكر شدند «اصل قنوت مستحب است مطلقا» بنابراين حتى يك مرتبه صلوات را نيز مىتواند ترك نمايد.
[٢] عدة الداعى: ٢٧، مستدرك الوسائل: ٤/ ٢٧٨ حديث ٦٤٩٦.