مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٥٥ - جواب
به عوض برد و باخت قرار ندهند، و احوط اجتناب است مطلقا.
سؤال ضيد [٨١٤]:
حديث: «لا ينبغي للمؤمن أن يجلس مجلسا يعصي اللّه فيه و لا يقدر على تغييره» [١] شامل اين هست كه در آن مجلس كسى باشد كه حرير محض پوشيده، يا بر فرش غصبى نشسته، يا غلامى يا كنيزى يا زنى هست كه مالك و شوهر راضى نيستند كه در آنجا بنشينند، يا با نامحرم نشستهاند، يا مرد اجنبى حرف ايشان را مىشنود، يا مديون است كه حق طلبكار را با قدرت نمىدهد، يا مستطيع حجّ است و به اختيار به تأخير مىاندازد، يا خمس يا زكات نمىدهد، يا ترك نماز و روزه مىكند و غير ذلك، و با امكان؛ هيچكدام از چهار امر معتبر در نهى از منكر را به عمل نمىآرند؟
جواب:
هر معصيتى كه در مجلس به عمل آيد و جزم داند كه معصيت است در آنجا نبايد نشست. و خصوصياتى كه نوشتهاند معصيت بودن بعضى از آنها معلوم نيست و بعضى ديگر خصوصيتى به آن مجلس ندارد.
سؤال ضيه [٨١٥]:
اصول دين را به دليل اجمالى كه از براى اكثر عوام كافى باشد بيان نمائيد؟
جواب:
بدان كه! اصول دين پنج است. اول: توحيد، دوم: عدل، سوم:
نبوّت، چهارم: امامت، پنجم: معاد.
توحيد آن است كه: مكلّف- يعنى: بالغ عاقل- به دل اعتقاد كند و به زبان اقرار نمايد به اينكه: خدا هست و واجب الوجود است و يكى است، و خدا يعنى:
آفريدگار عالم، و واجب الوجود يعنى: هستى او از خودش است نه از ديگرى، و آنچه هستى او از ديگرى باشد او را ممكن الوجود مىگويند.
و دليل بر هستى خدا و واجب الوجودى او آن است كه: اگر خدا نباشد
[١] كافى: ٢/ ٣٧٤ حديث ١، وسائل الشيعة: ١٦/ ٢٦٠ الحديث ٢١٥١٢.