مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٥٢ - جواب
سؤال ضو [٨٠٦]:
هرگاه كسى در مجلسى نشسته كه مرد بزرگى نيز نشسته؛ غيبت حرامى، يا نامشروعى ديگر كند و او تواند كه هر دو را منع كند [١]، يا برخيزد از آن مجلس، و ترس و ضررى از برخاستن، يا منع كردن نداشته باشد، لكن ساكت شود از ترس آنكه ايشان خواهند گفت كه: اين مرد چه سالوس است، يا به سبب دوستى و اعتبار؛ ايشان را مكدّر نسازد، چنين كسى فاسق و مردود الشهادة است يا نه؟
جواب:
فاسق است على المشهور الصحيح.
سؤال ضز [٨٠٧]:
صداى زن نامحرم در تعزيه و شادى و غير آن شنيدن جايز است يا نه؟
جواب:
اگر گوش ندهد ضررى ندارد، و حرمت استماع آواز زن مطلقا بدون خوف ريبه و تلذّذ ثابت نيست، بلكه از ظواهر اخبار بسيار خلاف آن معلوم مىگردد، مانند: مكالمه و مخاصمۀ حضرت فاطمه (عليها السلام) با ابو بكر در حضور مهاجرين و انصار، و خواندن خطبه در نهايت طول [٢] و همچنين خطبۀ حضرت زينب و مكالمه او و ام كلثوم (عليها السلام) با اشقياء در حضور حضرت امام زين العابدين (عليه السلام) [٣]، و همچنين سؤال زنان از ائمه (عليهم السلام) [٤] و مفتيان در حضور مردم بدون منع و نكيرى از كسى ... إلى غير ذلك.
و حديث منع از تكلّم زن با نامحرم به زياده بر پنج كلمه [٥] محمول است بر صورت خوف ريبه، يا تكلّم با او در غير حال ضرورت، دلالت بر حرمت مطلق استماع صوت ندارد، و اللّه العالم. و طريق احتياط واضح است و مشهور اطلاق
[١] ه: نمايد.
[٢] كشف الغمة: ١/ ٤٧٩- ٤٩٤.
[٣] بحار الانوار: ٤٥/ ١٦٥.
[٤] وسائل الشيعة: ٢/ ٢٧٥ حديث ٢١٣٣ و ٢١٣٤ و ٢٥/ ٣٤٤ حديث ٣٢٠٨٢.
[٥] من لا يحضره الفقيه: ٤/ ٣، وسائل الشيعة: ٢٠/ ١٩٧ حديث ٢٥٤١٦.