مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٢٣ - سؤال ذما ٧٤١
سؤال ذلح [٧٣٨]:
كسانى كه در فكر دين نيستند و تحصيل مسائل ضروريه خود نكرده و نمىكنند، و زكات و خمس و حجّ در گردن ايشان هست، و بىپروائى در دين بسيار مىكنند به چه نحو با ايشان معاشرت بايد كرد؟
و احاديثى كه در باب قضاى حوائج [١] و ادخال سرور [٢] و وجوب حقوق مؤمن وارد شده [٣] شامل ايشان هست يا نه؟
جواب:
ظاهرا شامل است، امّا حتى المقدور نصيحت ايشان و امر به معروف و نهى از منكر كوتاهى نبايد كرد كه آن نيز از جملۀ حقوق مؤمنين است.
سؤال ذلط [٧٣٩]:
اگر كسى از ترس خدا گريد و گويد: كاش مادر مرا نزائيده بود و امثال اينها جايز است يا نه؟
جواب:
اگر مناجاتهاى منقوله را بخواند بهتر است زيرا كه: امثال مضمون اين عبارات در بعضى از ادعيه وارد شده [٤].
سؤال ذم [٧٤٠]:
اگر كسى گويد: خدايا مرا صبر بر عذاب آخرت نيست اگر گناهان مرا نمىبخشى جزاى مرا در دنيا به من برسان و صبر نيز كرامت فرما، خوب است يا نه؟
جواب:
طلب مغفرت و عافيت بايد كرد زيرا كه رحمت حق واسع و طلب بلا ممنوع است، و اللّه العالم.
سؤال ذما [٧٤١]:
در بعضى اخبار منقول است كه: هر كه فلان كار كند خدا و ملائكه و همۀ مردم بر او لعنت كنند [٥] و حال آنكه همه كس بر آن كار مطّلع
[١] بحار الانوار: ٧١/ ٢٨٣- ٣٤١ باب ٢٠.
[٢] كافى: ٢/ ١٨٨- ١٩٢، باب ادخال السرور على المؤمنين، وسائل الشيعة: ١٦/ ٣٤٩ باب ٢٤.
[٣] بحار الانوار: ٧١/ ٢٢١- ٢٦٣ باب ١٥.
[٤] تهذيب الأحكام: ٢/ ٣١٧ حديث ١٢٩٥، بحار الأنوار: ٩١/ ١٠٨ و ١٤٣، ٩٧/ ٤٢٢، وسائل الشيعة: ٧/ ٢٤٧ و ٢٤٨ الحديث ٩٢٤٣.
[٥] جامع الاخبار: ٤١٥ حديث ١١٥٠، بحار الانوار: ٧٢/ ١٥٠ حديث ١٣.