مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١١٧ - جواب
نصب كردند بسيار نورانى بود، نور آن از جانب راست كعبه تا چهار ميل؛ و از جانب چپ تا هشت ميل رسيد كه مجموع چهار فرسخ شد، پس حق تعالى آن را حرم گردانيد» [١].
و به روايت ديگر: «حق تعالى بر حضرت آدم (عليه السلام) ياقوت سرخى فرستاد كه آن را در موضع كعبه نهاد و آدم بر دور آن طواف مىكرد و نور آن تا جاى ميلهاى حرم مىتابيد، پس ميلها بر نور آن قرار داده شد و حق تعالى آن را حرام گردانيد» [٢].
و بعضى گويند كه: آن را بيت اللّه الحرام گفتند به جهت آنكه بر مشركين حرام بود كه داخل آن بشوند [٣]، و آن را «بيت العتيق» گفتند به جهت آنكه در طوفان نوح از غرق شدن نجات يافت [٤]، يا به جهت آنكه پيش از سائر زمين مخلوق شد [٥]، يا آنكه از تسلّط جبّارين خلاص بود [٦]، يا از جماعت حبشه و اصحاب فيل [٧]، يا به سبب آنكه حرم است و كسى مالك آن نمىتواند شد [٨].
و ابن حاجب مالكى گويد كه: شناخته مىشود حرم به آنكه چون سيل حلّ به سمت آن رود بايستد و داخل آن نشود [٩].
و ازرقى گويد: معرّف حرم آن است كه در حلّ وادى نيست كه سيلش
[١] در مظانّش نيافتيم.
[٢] علل الشرائع: ٤٢٠ حديث ١ و ٤٢٢ حديث ٤.
[٣] علل الشرائع: ٣٩٨ باب ١٣٩ حديث ١، مجمع البحرين: ٦/ ٣٩.
[٤] علل الشرائع: ٣٩٩ حديث ٥، مجمع البيان: ٤/ ١٠٠ (جزء ١٧).
[٥] علل الشرائع: ٣٩٩ حديث ٢.
[٦] مجمع البيان: ٤/ ١٠٠ جزء ١٧، اخبار مكّه: ١/ ٢٨٠.
[٧] تفسير فخر رازى: ٢٣/ ٣١.
[٨] علل الشرائع: ٣٩٩ حديث ٣، مجمع البحرين: ٥/ ٢١٠.
[٩] در مظانّش نيافتيم.