تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٧٧ - سوره الأعراف(٧) آيات ٩٠ تا ٩٩
و اگر چنانچه اهل آن دههاى مذكوره كه بعذاب استيصال مبتلا شدند يا اهل مكه و حوالى آن آمَنُوا بگرويدندى بوحدانيت خدا وَ اتَّقَوْا و پرهيزكارى كردند از شرك و مخالفت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ هر آينه ميگشاديم بر ايشان و ميداديم ايشان را بَرَكاتٍ بركتها و زيادتيها مِنَ السَّماءِ از آسمان وَ الْأَرْضِ و زمين يعنى فراخ ميگردانيديم انواع نعمت را بر ايشان و بر وجه سهولت از اطراف و جوانب بر ايشان ميرسانيديم و گويند مراد مطر است و نبات يعنى باران بسيار بايشان ميرسانيديم تا نبات و زراعات و اشجار بيشمار ايشان را حاصل ميشد و يا مراد ببركات سما رسيدن دعاء ايشانست بآسمان و اجابت آن و ببركات ارض روا شدن حاجات ايشان و نزد اكثر مراد مطر و نبات است و مقوى اينست كه نوح عليه السّلام فرمود كه يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً الآيات وَ لكِنْ كَذَّبُوا و ليكن ايشان تكذيب كردند رسولان خود را فَأَخَذْناهُمْ پس گرفتيم ايشان را بعذاب استيصال بِما كانُوا يَكْسِبُونَ بسبب آنچه بودند كه كسب ميكردند از كفر و معاصى در حقايق سلمى مذكور است كه اگر بندگان بگرويدندى بمواعيد من و حذر كردندى از مخالفت من و يا بترسيدندى از مواعيد من دلهاى ايشان را بنور قرب خود روشنى دادمى و بركت سما اشارت باين است و جوارح اعضاى ايشان را بخدمت بياراستمى و بركت ارض عبارت از اينست بعد از آن بر سبيل انكار و تقريع ميفرمايد كه أَ فَأَمِنَ عطف است بر فَأَخَذْناهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ و ما بين معطوف و معطوف عليه معترضه است يعنى آيا پس از آنكه ما بيان عذاب امم سالفه كرديم ايمن شدند أَهْلُ الْقُرى اهل مكه و حوالى آن أَنْ يَأْتِيَهُمْ از آنكه بيايد بايشان بَأْسُنا عذاب ما بَياتاً در حالت شب بروز آوردن در كشاف آورده كه بيات بمعنى بيتوته است يقال بات بياتا و آن بمعنى بيت است چون سلام بمعنى تسليم يقال بيت العدو بياتا پس جايز است كه مراد اينجا بائتين باشد يا وقت بيات يا مبيتا مبتين يا مصدر كانه قيل ان يبيتهم باسنا بياتا و قوله وَ هُمْ نائِمُونَ حالست از ضمير بارز يعنى آمد بديشان باس در حالتى كه ايشان خفته باشند يعنى شبيخون عذاب بيايد در وقت غفلت ايشان أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى آيا ايمن شدند اهل قرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا آن كه بيايد بديشان عذاب ما ضُحًى در وقت چاشت كه هنگام ارتفاع شمس است وَ هُمْ يَلْعَبُونَ و حال آنكه ايشان بازى كنند يعنى متصرف شوند و باشند در امور دنيويه كه بازيچه گاه غافلانست و يا مشغول