تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨
آيات سورههاى مكّى نيز همه متناسب با همين هدف خاص است.
اما «دوران مدينه»، دوران تشكيل حكومت اسلامى، دوران جهاد در برابر دشمنان، دوران ساختن يك جامعه سالم بر اساس ارزشهاى انسانى و عدالت اجتماعى بود.
لذا در بسيارى از آيات سورههاى مدنى به جزئيات مسائل حقوقى، اخلاقى، اقتصادى، جزائى و ساير نيازمندىهاى فردى و اجتماعى پرداخته شده است.
اگر مسلمانان امروز نيز بخواهند عظمت ديرين خود را تجديد كنند، بايد همين برنامه را عيناً اجرا نمايند، و اين دو دوران را به طور كامل طى نمايند، و تا آن زيربناى عقيدهاى محكم بنا نشود، مسائل روبنائى، استقامت و استحكامى نخواهد داشت.
به هر حال چون سوره «اعراف» از سورههاى مكّى است، تمام مشخصات يك سوره مكّى در آن منعكس است، لذا مىبينيم:
در آغاز اشاره كوتاه و محكمى به مسأله «مبدأ» و «معاد» كرده.
پس از آن، براى احياى شخصيت انسان، داستان آفرينش آدم را با اهميت فراوان شرح مىدهد.
بعد از آن، پيمانهائى را كه خدا از فرزندان آدم در مسير هدايت و صلاح گرفته يك، يك بر مىشمرد.
سپس براى نشان دادن شكست و ناكامى اقوامى كه از مسير توحيد، عدالت و پرهيزگارى منحرف مىشوند، و هم براى نشان دادن پيروزى مؤمنان راستين، سرگذشت بسيارى از اقوام پيشين و انبياى گذشته مانند «نوح»، «لوط» و «شعيب» را بيان كرده و با سرگذشت مشروح بنىاسرائيل و مبارزه «موسى» با