تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥١
چرا آنها را در اين دورانهاى طولانى قرار داد؟
پاسخ اين سؤال را از يك نكته مىتوان دريافت و آن اين كه آفرينش اگر در يك لحظه مىبود، كمتر مىتوانست از عظمت، قدرت و علم آفريدگار حكايت كند.
اما هنگامى كه در مراحل مختلف، و چهرههاى گوناگون، طبق برنامههاى منظم و حسابشده، انجام گيرد، دليل روشنترى براى شناسائى آفريدگار خواهد بود.
فى المثل اگر نطفه آدمى در يك لحظه تبديل به نوزاد كامل مىشد، آن قدر نمىتوانست عظمت خلقت را بازگو كند.
اما هنگامى كه در طى ٩ ماه، هر روز در مرحلهاى، و هر ماه به شكلى، ظهور و بروز كند مىتواند به تعداد مراحلى كه پيموده است نشانههاى تازهاى از عظمت آفريدگار به دست دهد.
***
٣- عرش چيست؟
«عرش» در لغت به معنى چيزى است كه داراى سقف بوده باشد و گاهى به خود سقف نيز «عرش» گفته مىشود مانند: أَوْ كَالَّذي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها: «مانند كسى كه از كنار قريهاى گذشت در حالى كه آن چنان ويران شده بود كه سقفهايش فرو ريخته و ديوار بر سقفها در غلطيده بود». «١»
گاهى به معنى تختهاى بلند همانند تخت سلاطين نيز آمده است، چنان كه در داستان «سليمان» مىخوانيم كه مىفرمايد: أَيُّكُمْ يَأْتِيْنِى بِعَرْشِها: «كدام يك از شما مىتوانيد تخت او (بلقيس) را براى من حاضر كنيد»؟ «٢»