يعنى ما كمترين واهمه‌اى از تهديدهاى تو نداريم.
***
در آيه بعد اعلام مى‌دارد: هنگامى كه سخن به اينجا رسيد و آخرين حرف خود را كه نشانه امتناع كامل از قبول دعوت هود بود زدند و او به كلى از هدايت آنان مأيوس شد، به آنها گفت: اكنون كه چنين است بدانيد «عذاب و كيفر و خشم خدا بر شما مسلماً واقع خواهد شد» «قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ».
«رِجْس» در اصل، به معنى چيز ناپاك است و بعضى از مفسران معتقدند ريشه اصلى آن معنى وسيع‌ترى دارد، و به معنى هر چيزى است كه باعث دورى و تنفر مى‌شود.
و لذا به انواع پليدى‌ها، نجاست‌ها و مجازات‌ها، «رِجْس» گفته مى‌شود؛ زيرا همه اين امور موجب فاصله گرفتن انسان و تنفر او مى‌گردد.
در هر صورت، اين كلمه در آيه فوق مى‌تواند به معنى مجازات و عذاب الهى باشد و ذكر آن با جمله «قَدْ وَقَعَ» كه به صورت فعل ماضى است اشاره به اين است كه به طور قطع شما مستحق عذاب شده‌ايد و دامانتان را خواهد گرفت.
و نيز ممكن است به معنى پليدى و آلودگى روح باشد، يعنى آن چنان در گرداب انحراف و فساد فرو رفته‌ايد كه روح شما در زير پوششى از آلودگى‌ها قرار گرفته است و به خاطر آن مشمول غضب خدا شده‌ايد.
سپس براى اين كه گفتار آنها درباره بت‌ها بدون پاسخ نماند، اضافه مى‌كند:
«آيا شما با من در مورد چيزهائى كه از الوهيت جز نامى بى‌اثر ندارند، و نياكان شما اسم خدا بر آنها گذارده‌اند، و به دروغ آثار و خاصيتى براى آنها قائل شده‌اند، به مجادله برخاسته‌ايد، در حالى كه هيچ گونه فرمان و حجتى از ناحيه خدا در اين