فِي التَّوْراةِ وَ الإِنْجيلِ).
در زمينه وجود بشارات مختلف، در كتب عهدين (تورات و انجيل) حتى تورات و انجيل تحريف‌يافته كنونى نيز پس از تكميل تفسير اين آيه بحث جداگانه خواهيم داشت.
٤- پيامبرى كه محتواى دعوت او با فرمان عقل كاملًا سازگار است، به نيكى‌ها و آنچه خرد آن را مى‌شناسد و نزدش معروف است، دعوت مى‌كند، و از بدى‌ها و زشتى‌ها و آنچه خرد ناشناس مى‌شمرد، نهى مى‌نمايد (يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ).
٥- محتواى دعوت او با فطرت سليم هم‌آهنگ است، طيبات و آنچه را طبع سليم مى‌پسندد، براى آنها حلال مى‌شمرد، و آنچه خبيث و تنفرآميز مى‌باشد را بر آنها تحريم مى‌كند (وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ).
٦- او بسان مدعيان دروغين نبوت و رسالت كه هدفشان به زنجير كشيدن توده‌هاى مردم و استعمار و استثمار آنها است، نيست، نه تنها بندى بر آنها نمى‌گذارد، كه بارها را از دوش آنان برمى‌دارد، «و غل و زنجيرهائى را كه بر دست و پا و گردنشان سنگينى مى‌كرد را، مى‌افكند» (وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الأَغْلالَ الَّتي‌ كانَتْ عَلَيْهِمْ). «١»

و چون اين صفات ششگانه به ضميمه مقام رسالت كه مجموعاً هفت صفت مى‌شود، روى هم رفته نشانه روشن و دليل آشكارى بر صدق دعوت او است اضافه مى‌كند: «كسانى كه به او ايمان بياورند و مقامش را بزرگ بشمرند و او را در