آنها را در ناراحتى و عذاب قرار دهند» «وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ».
«تَأَذَّنَ» و «أَذَّنَ» هر دو به معنى اعلام كردن است، و به معنى سوگند ياد كردن نيز آمده است، در اين صورت معنى آيه چنين مى‌شود: خداوند سوگند ياد كرده است كه تا دامنه قيامت چنين اشخاصى در ناراحتى و عذاب باشند.
از اين آيه استفاده مى‌شود كه: اين گروه سركش، هرگز روى آرامش كامل نخواهند ديد، هر چند براى خود حكومت و دولتى تأسيس كنند، باز تحت فشار و ناراحتى مداوم خواهند بود، مگر اين كه: به راستى، روش خود را تغيير دهند، و دست از ظلم و فساد بكشند.
و در پايان آيه اضافه مى‌كند: «پروردگار تو هم مجازاتش براى مستحقان، سريع است، و هم نسبت به خطاكاران توبه‌كار، آمرزنده و مهربان» «إِنَّ رَبَّكَ لَسَريعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحيمٌ».
اين جمله نشان مى‌دهد: خداوند راه بازگشت را به روى آنان باز گذارده، تا كسى گمان نبرد كه سرنوشت اجبارى توأم با بدبختى و كيفر و مجازات براى آنها تعيين شده است.
***
در آيه بعد، به پراكندگى يهود در جهان اشاره كرده مى‌فرمايد: «ما آنها را در زمين متفرق ساختيم و به گروه‌هاى مختلفى تقسيم شدند كه بعضى از آنها صالح بودند، به همين دليل هنگامى كه فرمان حق و دعوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را شنيدند، ايمان آوردند، و جمعى ديگر چنين نبودند» و حق را پشت سر انداختند و براى تأمين زندگى مادى خود از هيچ كارى فروگذار نكردند «وَ قَطَّعْناهُمْ فِي الأَرْضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذلِكَ».