وحى شود، تا شما را از كيفرهائى كه به خاطر اعمالتان در پيش داريد بيم دهد»؟! «أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جائَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى‌ رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ».
و به دنبال آن براى تحريك عواطف خفته آنها و برانگيختن حسّ شكرگزارى در درون جانشان قسمتى از نعمت‌هاى پروردگار را، براى آنان شرح داده مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد كه خداوند شما را جانشينان قوم نوح قرار داد و هنگامى كه آنها بر اثر طغيانشان به وسيله طوفان نابود شدند، سرزمين‌هاى وسيع و گسترده آنان را با تمام نعمت‌هائى كه داشتند در اختيار شما قرار داد» «وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ».
به علاوه «به شما قدرت فوق‌العاده جسمانى و نيروى بدنى عنايت كرد» «وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً».
جمله: زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً: «شما را از نظر آفرينش گسترش داد» ممكن است- همان طور كه در بالا اشاره كرديم- به قدرت جسمانى قوم عاد اشاره باشد؛ زيرا هم از آيات مختلف قرآن و هم از تواريخ برمى‌آيد كه آنها مردمى درشت استخوان، قوى پيكر و نيرومند بودند، چنان كه در آيه ١٥ سوره «فصلت» از قول آنها مى‌خوانيم: مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً: «چه كسى از ما نيرومندتر است»؟
و در آيه ٧ سوره «حاقّه» در مورد بلائى كه به جرم اعمالشان بر سر آنها آمد مى‌خوانيم: فَتَرَى الْقَوْمَ فيها صَرْعى‌ كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَة: «قوم عاد را مى‌ديدى كه بر اثر طوفان آن چنان روى زمين افتاده‌اند كه گويا تنه‌هاى درختان نخل بود كه به روى زمين افتاده بود»!
و نيز مى‌تواند به افزايش ثروت، قدرت مالى و تمدن ظاهرى و پيشرفته آنها اشاره باشد، آن چنان كه از آيات ديگر قرآن و تواريخ استفاده مى‌شود، ولى احتمال اول با ظاهر آيه متناسب‌تر است.