گونه اثاث و وسائل مورد نياز انسان است، اما مناسب‌تر در آيه فوق همان لباس‌هاى زينتى و جالب است.
به دنبال اين جمله، كه درباره لباس ظاهرى سخن گفته، قرآن بحث را به لباس معنوى كشانده و آن چنان كه سيره قرآن در بسيارى از موارد است، هر دو جنبه را به هم مى‌آميزد و مى‌فرمايد: «لباس پرهيزكارى و تقوا از آن هم بهتر است» «وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِكَ خَيْرٌ».
تشبيه تقوا و پرهيزكارى به ماده‌اى كه از آن لباس تهيه مى‌كنند، تشبيه بسيار رسا و گويائى است؛ زيرا همان طور كه لباس تهيه شده از اجناس مادّى، هم بدن انسان را از سرما و گرما حفظ مى‌كند، و هم سپرى است در برابر بسيارى از خطرها، هم عيوب جسمانى را مى‌پوشاند و هم زينتى است براى انسان، روح تقوا و پرهيزكارى نيز علاوه بر پوشانيدن بشر از زشتى گناهان و حفظ از بسيارى از خطرات فردى و اجتماعى، زينت بسيار بزرگى براى او محسوب مى‌شود.
زينتى است چشمگير كه بر شخصيت او مى‌افزايد.
در اين كه، منظور از لباس تقوا چيست؟ در ميان مفسران گفتگو بسيار شده است:
بعضى آن را به معنى «عمل صالح»،
بعضى «حياء»،
بعضى «لباس عبادت»،
و بعضى به معنى «لباس جنگ» مانند زره و خود و حتى سپر گرفته‌اند؛ «١» زيرا تقوا از ماده «وقاية» به معنى نگاهدارى و حفظ است، و به همين معنى در قرآن