١٦٤ قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغي‌ رَبّاً وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ لاتَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها وَ لاتَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ ثُمَّ إِلى‌ رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ فيهِ تَخْتَلِفُونَ
ترجمه:
١٦٤- بگو: آيا غير خدا، پروردگارى را بطلبم، در حالى كه او پروردگار همه چيز است؟! هيچ كس، عمل (بدى) جز به زيان خودش، انجام نمى‌دهد؛ و هيچ گنهكارى گناه ديگرى را متحمل نمى‌شود؛ سپس بازگشت همه شما به سوى پروردگارتان است؛ و شما را از آنچه در آن اختلاف داشتيد، خبر خواهد داد.
تفسير:
بار مسئوليت هيچ كس به دوش ديگرى نيست
تأكيدهاى پى‌درپى و استدلالات گوناگون كه در اين سوره در زمينه توحيد و مبارزه با شرك شده است، چقدر حائز اهميت است.
در اين آيه از طريق ديگرى منطق مشركان را مورد انتقاد قرار داده مى‌فرمايد: «به آنها بگو و از آنها بپرس آيا سزاوار است غير از خداوند يگانه را پروردگار خود بدانم، در حالى كه او مالك و مربى و پروردگار همه چيز است و حكم و فرمان او در تمام ذرات اين جهان جارى است»؟! «قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغي‌ رَبّاً وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْ‌ءٍ».
سپس به جمعى از مشركان كوتاه‌فكر كه به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده، و به ايشان گفتند: إِتَّبِعْنا وَ عَلَيْنا وِزْرَكَ إِنْ كانَ خَطَأَ!: «تو از آئين ما پيروى كن، اگر بر