تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٠
مىكنند، و از چهرههاى تاريك و روشن آنها مىتوانند آنها را بشناسند.
اكنون ببينيم چه كسانى بر «اعراف» قرار دارند و اصحاب اعراف كيانند؟
بررسى آيات چهارگانه فوق نشان مىدهد: دو گونه صفات مختلف و متضاد براى اين اشخاص ذكر شده است:
در آيه اول و دوم، افرادى كه بر اعراف قرار دارند چنين معرفى شدهاند:
آرزو دارند وارد بهشت شوند ولى موانعى از آنها جلوگيرى كرده است، به هنگامى كه نگاه به بهشتيان مىكنند بر آنها درود مىفرستند، و مىخواهند با آنها باشند، اما هنوز نمىتوانند.
و به هنگامى كه نظر به دوزخيان مىافكنند، از سرنوشت آنها وحشت نموده و به خدا پناه مىبرند.
ولى از آيه سوم و چهارم استفاده مىشود: آنها افرادى با نفوذ و صاحب قدرتند، دوزخيان را مؤاخذه و سرزنش مىكنند و به واماندگان در اعراف كمك مىنمايند كه از آن بگذرند و به سر منزل سعادت برسند.
رواياتى كه در زمينه «اعراف و اصحاب اعراف» نقل شده نيز ترسيمى از دو گروه متضاد مىكند.
در بسيارى از رواياتى كه از ائمه اهلبيت عليهم السلام نقل شده مىخوانيم: نَحْنُ الأَعْرافُ: «اعراف مائيم». «١»
يا: آلُ مُحَمَّدٍ هُمُ الأَعْرافُ: «خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله اعرافند» «٢» و مانند اين