در آيه مورد بحث اين حقيقت مطرح است كه اين مجازات‌ها واكنش اعمال خود آنها بود و گرنه اگر انسان پاك و با ايمان باشد به جاى اين كه عذاب از آسمان و زمين فرا رسد، بركات خدا از آسمان و زمين بر او مى‌بارد، اين انسان است كه بركات را تبديل به بلاها مى‌كند.
***
٢- مفهوم بركات
«بركات» جمع «بركت» است و همان طور كه سابقاً گفتيم، اين كلمه در اصل به معنى «ثبات» و استقرار چيزى است و به هر نعمت و موهبتى كه پايدار بماند اطلاق مى‌گردد، در برابر موجودات بى‌بركت كه زود فانى، نابود و بى‌اثر مى‌شوند.
قابل توجه اين كه: ايمان و تقوا نه تنها سبب نزول بركات الهى مى‌شود، بلكه باعث مى‌گردد آنچه در اختيار انسان قرار گرفته در مصارف مورد نياز به كار گرفته شود.
فى المثل امروز ملاحظه مى‌كنيم قسمت بسيار مهمى از نيروهاى انسانى و منابع اقتصادى در مسير «مسابقه تسليحاتى» و ساختن سلاح‌هاى نابودكننده صرف مى‌گردد، اينها مواهبى هستند فاقد هر گونه بركت، به زودى از ميان مى‌روند و نه تنها نتيجه‌اى نخواهند داشت، ويرانى هم به بار مى‌آورند.
ولى اگر جوامع انسانى ايمان و تقوا داشته باشند، اين مواهب الهى به شكل ديگرى در ميان آنها در مى‌آيد و طبعاً آثار آن باقى و برقرار خواهد ماند و مصداق كلمه بركات خواهند بود.
***