مسلماً بر خلاف تاريخ است، بلكه منظور، حكومت بنى‌اسرائيل بر سراسر سرزمين فراعنه مى‌باشد.
آنگاه مى‌فرمايد: «وعده نيك پروردگار تو در زمينه پيروزى بنى‌اسرائيل- به خاطر صبر و استقامتى كه نشان دادند- تحقق يافت» «وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى‌ عَلى‌ بَني‌ إِسْرائيلَ بِما صَبَرُوا».
و اين همان وعده‌اى است كه در آيات قبل (آيات ١٢٨ و ١٢٩ همين سوره) به آن اشاره شده است.
گر چه در اين آيه، تنها از بنى‌اسرائيل و سرانجام استقامت آنها در برابر فرعونيان سخن به ميان آمده ولى به طورى كه از آيات ديگر قرآن استفاده مى‌شود، اين موضوع اختصاص به قوم و ملتى ندارد، بلكه هر جمعيت مستضعفى به پا خيزند، براى آزادى خود از چنگال اسارت و استعمار كوشش كنند و در اين راه استقامت و پايمردى نشان دهند، سرانجام پيروز خواهند شد، و سرزمين‌هائى كه به وسيله ظالمان و ستمگران اشغال شده است آزاد مى‌گردد.
و در پايان آيه اضافه مى‌كند: «ما قصرهاى زيباى فرعون و فرعونيان و كاخ‌هاى مجلل و بناهاى پر زرق و برق و جالب آنها و همچنان باغات پرشكوهشان را نابود ساختيم» «وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ».
«صنع» آن چنان كه «راغب» در كتاب «مفردات» گفته (غالباً) به معنى كارهاى جالب مى‌آيد، و در آيه فوق به معنى معمارى‌هاى زيبا و چشمگير عصر فرعونيان آمده است.
«يَعْرِشُونَ» در اصل، به معنى درختان و باغ‌هائى است كه به وسيله نصب داربست‌ها برپا مى‌شوند و منظره زيبا و پرشكوهى دارند.