فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَليمٌ».
ولى از آيات سوره «شعراء» استفاده مى‌شود: اين سخن را فرعون درباره موسى‌ گفت، قالَ لِلْمَلَا حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَليمٌ: «فرعون به اطرافيان خود گفت اين مرد ساحر دانائى است». «١»
اما اين دو آيه هيچ گونه منافاتى با هم ندارند؛ زيرا بعيد نيست كه اين سخن را نخست، فرعون گفته باشد، چون همه چشم‌ها به دهان او دوخته شده بود سپس اطرافيان متملق و چاپلوسش كه هيچ هدفى جز ارضاى رئيس خود نداشتند، و چشمشان همواره به دهان، قيافه و اشاره او دوخته مى‌شد، سخن او را تكرار كرده يك زبان گفتند: «صحيح است، اين مرد ساحر آزموده‌اى است».
اين برنامه اختصاص به فرعون و اطرافيان او ندارد، بلكه درباره همه ستمگران جهان و كارگردانان آنها صادق است.
***
و در آيه بعد مى‌افزايد آنها اظهار داشتند: «هدف اين مرد آن است كه شما را از سرزمين و وطنتان بيرون براند» «يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ».
يعنى او نظرى جز استعمار، استثمار و حكومت بر مردم، توسعه‌طلبى و غصب سرزمين ديگران را ندارد و اين كارهاى خارق‌العاده و ادعاى نبوت همه براى وصول به اين هدف است.
سپس در يك نظرخواهى پرسيدند: «با توجه به اين اوضاع و احوال، عقيده شما درباره او چيست»؟ «فَما ذا تَأْمُرُونَ».
منظور اين است: آنها درباره موسى‌ عليه السلام به مشورت نشستند و به تبادل نظر و شور پرداختند؛ زيرا ماده «امر» هميشه به معنى فرمان نيست، بلكه به معنى