ولى با توجه به يك نكته پاسخ اين ايراد نيز معلوم مى‌شود و آن اين كه:
بدون شك هارون نيز در عصر موسى‌ عليه السلام مقام رهبرى بنى‌اسرائيل را داشت، ولى نه يك رهبر مستقل، بلكه رهبرى كه زير نظر موسى‌ عليه السلام انجام وظيفه مى‌كرد، على عليه السلام نيز در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله معاون او در مسأله رهبرى امت اسلام بود، بنابراين بعد از وفات او رهبر مستقل محسوب خواهد گشت.
در هر حال حديث منزلت كه از نظر اسناد از محكم‌ترين روايات اسلامى است كه در كتب تمام گروه‌هاى مسلمين بدون استثناء آمده است از نظر دلالت نيز براى اهل انصاف در زمينه افضليت على عليه السلام نسبت به تمام امت، و همچنين جانشينى بلا فصل او نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله روشن است.
ولى عجيب اين است كه بعضى نه تنها دلالت حديث را بر خلافت نپذيرفتند، كه گفته‌اند: كمترين فضيلتى را نيز براى على عليه السلام ثابت نمى‌نمايد و اين به راستى حيرت‌آور است؟!!
***