تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٦
نكتهها:
١- صحنه عجيب سحرِ ساحران
قرآن با جمله «وَ جائُوا بِسِحْرٍ عَظيمٍ» به طور سربسته اشاره به اين واقعيت كرده است كه: صحنهاى را كه ساحران به وجود آورده بودند بسيار مهم، حسابشده و هولانگيز بود و گرنه كلمه «عظيم» در اينجا به كار نمىرفت.
از تواريخ، روايات و سخنان مفسران كه در ذيل اين آيات و آيات مشابه آمده است، نيز به خوبى وسعت ابعاد اين صحنه آشكار مىشود.
بنا به گفته بعضى از مفسران، ساحران به دهها هزار نفر بالغ مىشدند، و تعداد وسائلى كه از آن استفاده كردند نيز دهها هزار وسيله بود. «١»
و با توجه به اين كه: در آن عصر، ساحران آزموده و مجرّب در مصر فراوان بودند اين موضوع جاى تعجب نيست.
به خصوص اين كه: قرآن در سوره «طه» آيه ٦٧ مىفرمايد: فَأَوْجَسَ في نَفْسِهِ خيفَةً مُوسى: يعنى صحنه به اندازهاى عظيم و وحشتانگيز بود كه حتى موسى در دل كمى ترسيد، هر چند طبق صريح «نهج البلاغه» «٢»
ترس او به خاطر اين بوده كه ممكن است مردم آن چنان تحت تأثير اين صحنه عظيم قرار گيرند كه بازگرداندن آنها مشكل باشد.
به هر صورت همه آنها حكايت از عظمت اين صحنه مىكند.
***