١٦١ وَ إِذْ قيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ وَ كُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ وَ قُولُوا حِطَّةٌ وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً نَغْفِرْ لَكُمْ خَطيئاتِكُمْ سَنَزيدُ الْمُحْسِنينَ
١٦٢ فَبَدَّلَ الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذي قيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَظْلِمُونَ
ترجمه:
١٦١- و هنگامى را كه به آنها گفته شد: «در اين شهر (بيت المقدس) ساكن شويد، و از هر جا (و به هر كيفيت) بخواهيد، از آن بخوريد (و بهره‌گيريد)! و بگوئيد: خداوندا! گناهان ما را بريز! و از در (بيت المقدس) با تواضع وارد شويد! كه اگر چنين كنيد، گناهان شما را مى‌بخشم؛ و نيكوكاران را پاداش بيشتر خواهيم داد».
١٦٢- اما ستمگران آنها، اين سخن (و آن فرمان‌ها) را، به غير آنچه به آنها گفته شده بود، تغيير دادند؛ از اين رو به خاطر ستمى كه روا مى‌داشتند، بلائى از آسمان بر آنها فرستاديم (و مجازاتشان كرديم).
تفسير:
مواهب پروردگار بر بنى‌اسرائيل
در تعقيب آيات گذشته در اين دو آيه اشاره به قسمت ديگرى از مواهب پروردگار به بنى‌اسرائيل و طغيانگرى آنان در برابر اين مواهب شده است.
نخست مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه به آنها گفته شد: در اين