٣- تعبير به «أخذ»
در آيه فوق كلمه «أخذ» كه به معنى گرفتن است، در مفهوم مجازات و كيفر دادن به كار رفته، و اين در حقيقت به خاطر آن است كه معمولًا كسى را كه مى‌خواهند مجازات كنند، نخست مى‌گيرند و او را با وسائلى مى‌بندند كه هيچ گونه قدرت فرار نداشته باشد، سپس او را كيفر مى‌دهند.
***
٤- مفهوم وسيع ايمان و بركات
گر چه آيه شريفه مورد بحث، ناظر به وضع اقوام پيشين است ولى مسلماً مفهوم آن يك مفهوم وسيع و عمومى و دائمى است، و انحصار به هيچ قوم و ملتى ندارد و اين يك سنت الهى است كه افراد بى‌ايمان و آلوده و فاسد گرفتار انواع واكنش‌ها در همين زندگى دنياى خود خواهند شد.
گاهى بلاهاى آسمان و زمين بر سر آنها مى‌بارد.
گاهى آتش جنگ‌هاى جهانى يا منطقه‌اى سرمايه‌هاى آنها را در كام خود فرو مى‌گيرد.
و گاهى ناامنى‌هاى جسمانى و روانى آنها را تحت فشار قرار مى‌دهد، و به تعبير قرآن، اين وابسته به «كسب و اكتساب» و اعمالى است كه خود انسان انجام مى‌دهد، فيض خدا محدود و ممنوع نيست، همان طور كه مجازات او اختصاص به قوم و ملت معينى ندارد!
***
٥- چرا ملل فاقد ايمان زندگى مرفه دارند؟
از آنچه در بالا گفتيم پاسخ يك سؤال كه زياد در ميان جمعى مورد بحث و گفتگو است، روشن مى‌گردد و آن اين كه: