تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩
٤٠ إِنَّ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لاتُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لايَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ في سَمِّ الْخِياطِ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمينَ
٤١ لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمينَ
ترجمه:
٤٠- كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، و در برابر آن تكبر ورزيدند، (هرگز) درهاى آسمان به رويشان گشوده نمىشود؛ و (هيچ گاه) داخل بهشت نخواهند شد مگر اين كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! اين گونه، گنهكاران را جزا مىدهيم!
٤١- براى آنها بسترى از (آتش) دوزخ، و روى آنها پوششهائى (از آن) است؛ و اين چنين ظالمان را جزا مىدهيم.
تفسير:
مجازات ويژه
بار ديگر قرآن به سراغ سرنوشت افراد متكبر و لجوج، يعنى آنها كه زير بار آيات پروردگار نمىروند و در برابر حق تسليم نيستند، رفته، مىفرمايد: «كسانى كه آيات ما را تكذيب كنند و در برابر آن تكبر ورزند درهاى آسمان به روى آنان گشوده نمىشود» «إِنَّ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لاتُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ».
در حديثى از امام باقر عليه السلام چنين مىخوانيم: