و نيز اگر مى‌بينيم به استخرها و يا بعضى از مخازن آب «بركه» گفته مى‌شود به خاطر اين است كه آب مدتى طولانى در آن باقى مى‌ماند.
و از اينجا روشن مى‌شود: يك سرمايه «پربركت»، سرمايه‌اى است كه به زودى زوال نپذيرد.
و يك موجود «مبارك» موجودى است كه آثار آن مدتى طولانى برقرار بماند.
بديهى است لايقترين وجود براى اين صفت، همان وجود خداوند است، او وجودى است مبارك، ازلى، ابدى و سرچشمه همه بركات و نيكى‌ها و خير مستمر، «تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمينَ». «١»

***
نكته‌ها:
١- آيا جهان در شش روز آفريده شده؟
بحث از آفرينش جهان در شش روز، در هفت مورد از آيات قرآن مجيد آمده است «٢» ولى در سه مورد، علاوه بر آسمان‌ها و زمين، «ما بَيْنَهُما» (آنچه در ميان زمين و آسمان قرار دارد) نيز به آن اضافه شده است كه در حقيقت توضيحى است براى جمله قبل؛ زيرا همه اينها در معنى آسمان‌ها و زمين جمع است، چون مى‌دانيم آسمان شامل تمام چيزهائى مى‌شود كه در جهت بالا قرار دارد و زمين نقطه مقابل آن است.
در اينجا فوراً اين سؤال به ذهن مى‌آيد كه: قبل از آفرينش زمين و آسمان شب و روزى وجود نداشت، كه اينها در آن آفريده شود، شب و روز از گردش