تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩
اصطلاح ضمير را به ديگران برگردانند و خود را تبرئه كنند!
در روايتى كه از امام باقر عليه السلام در تفسير «على بن ابراهيم» در ذيل اين آيه نقل شده چنين مىخوانيم: فارَقُوا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام وَ صارُوا أَحْزاباً: «يعنى آيه اشاره به كسانى است كه از امير مؤمنان جدا شدند و به دستهجات مختلف تقسيم گرديدند». «١»
رواياتى كه در زمينه افتراق و پراكندگى اين امت- به عنوان پيشبينى- از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده، نيز اين حقيقت را تأئيد مىكند.
***
٢- زشتى تفرقه و نفاق
اين آيه بار ديگر، اين حقيقت را كه اسلام آئين وحدت و يگانگى است و از هر گونه نفاق، تفرقه و پراكندگى بيزار است با تأكيد تمام بازگو مىكند و به پيامبر مىگويد: برنامه و كار تو هيچ گونه شباهتى با افراد تفرقهانداز ندارد، خداوندِ منتقم قهار، از آنان انتقام خواهد گرفت، و عاقبت شوم اعمالشان را به آنها نشان مىدهد.
توحيد نه تنها يكى از اصول اسلام است كه تمام اصول و فروع اسلام و همه برنامههاى آن بر محور توحيد دور مىزند.
توحيد روحى است در كالبد همه تعليمات اسلام.
توحيد جانى است كه در پيكر اسلام دميده شده است.
اما با نهايت تأسف آئينى كه سر تا پاى آن را وحدت و يگانگى تشكيل