تفسير:
پيشنهاد بت‌سازى به موسى‌
در اين آيات، به قسمت حساس ديگرى از سرگذشت بنى‌اسرائيل كه به دنبال پيروزى آنها بر فرعونيان واقع شد، اشاره شده است، و آن مسأله توجه آنها به بت‌پرستى است كه نخستين جوانه آن در اين آيات، مورد بحث قرار گرفته، و نتيجه نهائى آن به طور مفصل در سوره «طه» از آيه ٨٦ تا ٩٧ و به طور مختصر در آيه ١٤٨ به بعد از همين سوره آمده است.
در واقع، با پايان گرفتن جريان فرعون، گرفتارى بزرگ داخلى موسى‌ عليه السلام، يعنى درگيرى او با جهّال بنى‌اسرائيل و افراد سركش و لجوج آغاز گرديد، و به طورى كه خواهيم گفت، اين گرفتارى براى موسى‌ عليه السلام به درجات، سخت‌تر، سنگين‌تر و طاقت‌فرساتر از درگيرى با فرعون و فرعونيان بود! و همين است خاصيت درگيرى‌هاى داخلى.
در آيه نخست مى‌فرمايد: «ما بنى‌اسرائيل را از دريا (رود عظيم نيل) عبور داديم» «وَ جاوَزْنا بِبَني‌ إِسْرائيلَ الْبَحْرَ».
اما «در مسير خود به قومى برخورد كردند كه با خضوع و تواضع، اطراف بت‌هاى خود را گرفته بودند» «فَأَتَوْا عَلى‌ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلى‌ أَصْنامٍ لَهُمْ».
«عاكِف» از ماده «عكوف» به معنى توجه به چيزى و ملازمت آميخته با احترام به آن مى‌باشد.
افراد جاهل و بى‌خبر آن چنان تحت تأثير اين صحنه قرار گرفتند كه بلافاصله نزد موسى‌ آمده «گفتند: براى ما هم معبودى قرار بده همان طور كه آنها معبودانى دارند»! «قالُوا يا مُوسَى اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ».
موسى‌ عليه السلام از اين پيشنهاد جاهلانه و نابخردانه، بسيار ناراحت شد، به آنها رو