گفتگو است؛ زيرا:
اگر منظور از «اسلام» معنى وسيع اين كلمه بوده باشد، تمام اديان آسمانى را شامل مى‌شود و به همين دليل اين كلمه (مُسْلِم) بر پيامبران ديگر نيز اطلاق شده است.
درباره نوح عليه السلام مى‌خوانيم: وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمينَ: «مأمورم كه از مسلمانان باشم». «١»
درباره ابراهيم خليل عليه السلام و فرزندش اسماعيل نيز مى‌خوانيم: رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ: «خداوندا ما را براى خودت مسلمان قرار ده». «٢»
و درباره يوسف عليه السلام آمده است: تَوَفَّني‌ مُسْلِماً: «مرا مسلمان بميران» «٣» و همچنين پيامبران ديگر.
البته «مُسْلِم» به معنى كسى است كه در برابر فرمان خدا تسليم است و اين معنى درباره همه پيامبران الهى و امت‌هاى مؤمن آنها صدق مى‌كند.
و اگر منظور از اولين مسلمان بودن پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از نظر كيفيت و اهميت اسلام او است؛ زيرا درجه تسليم و اسلام او بالاتر از همگان بود.
و يا اولين فرد از اين امت بودن كه آئين قرآن و اسلام را پذيرفت، اين سخن درستى است؛ زيرا اسلام از ناحيه خداوند به او وحى شده، او هم پذيرفت و پس از آن به تبليغ آن پرداخت.
البته در بعضى از روايات نيز وارد شده است: كه منظور، نخستين كسى است كه در عالم ارواح به دعوت پروردگار و سؤال او در زمينه الوهيتش پاسخ مثبت داد. «٤»