مقام نبوت چيزى است و مقام امامت چيز ديگر، هارون پيامبر بود ولى عهده‌دار مقام رهبرى همه جانبه بنى‌اسرائيل نبود، بلكه مقام امامت و رهبرى همه جانبه مخصوص موسى‌ عليه السلام بود.
اما به هنگامى كه مى‌خواست براى مدتى از قوم خود جدا شود، برادرش را به عنوان امام و پيشوا انتخاب كرد.
و از اينجا روشن مى‌شود كه: مقام امامت مقامى برتر از مقام نبوت است (شرح بيشتر درباره اين موضوع را در سرگذشت ابراهيم، ذيل آيه ١٢٤ سوره «بقره»، جلد اول بيان كرديم).
***
٣- چرا موسى‌ توصيه كرد هارون راه مفسدان را نرود؟
باز سؤال ديگرى كه در اينجا مطرح مى‌شود اين است كه: چگونه موسى‌ عليه السلام به برادر خود گفت: در اصلاح قوم بكوشد و از پيروى راه مفسدان خوددارى كند با اين كه هارون، پيامبر بود و معصوم و هرگز پيرو طريق مفسدان نبود.
در پاسخ مى‌گوئيم: اين در حقيقت يك نوع تأكيد براى توجه دادن برادر به اهميت موقعيت خود در ميان بنى‌اسرائيل مى‌باشد.
و شايد اين موضوع را نيز مى‌خواست براى بنى‌اسرائيل روشن سازد، كه در برابر اندرزها و نصايح و رهبرى‌هاى خردمندانه هارون، تسليم باشند، و امر و نهى و اندرز او را بر خود سنگين نشمرند، و دليل بر كوچكى خود ندانند، همان طور كه هارون با آن مقام برجسته‌اش در برابر نصيحت و اندرز موسى‌ عليه السلام كاملًا تسليم بود.
***