«نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ».
٤- «به اعمال زشت و قبيح نزديك نشويد، خواه آشكار باشد، خواه پنهان» يعنى نه تنها انجام ندهيد بلكه به آن نزديك هم نشويد «وَ لاتَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ».
٥- «دست به خون بى‌گناهان نيالائيد و نفوسى را كه خداوند محترم شمرده و ريختن خون آنها مجاز نيست به قتل نرسانيد مگر اين كه طبق قانون الهى اجازه قتل آنها داده شده باشد» (مثل اين كه قاتل باشند) «وَ لاتَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتي‌ حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ».
آنگاه به دنبال اين پنج قسمت، براى تأكيد بيشتر مى‌فرمايد: «اينها امورى است كه خداوند به شما توصيه كرده، تا در يابيد و از ارتكاب آنها خوددارى نمائيد» «ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ».
***
و در ادامه برشمردن اين فرمان‌ها، در آيه بعد مى‌فرمايد:
٦- «هيچ گاه جز به قصد اصلاح نزديك مال يتيم نشويد، تا هنگامى كه به حد بلوغ برسد» «وَ لاتَقْرَبُوا مالَ الْيَتيمِ إِلَّا بِالَّتي‌ هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ».
٧- «كم‌فروشى نكنيد و حق پيمانه و وزن را با عدالت ادا كنيد» «وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْميزانَ بِالْقِسْطِ».
و از آنجا كه هر قدر انسان در پيمانه و وزن دقت كند، باز ممكن است، كم و زيادى مختصر صورت گيرد كه سنجش آن با پيمانه‌ها و ترازوهاى معمولى امكان‌پذير نيست، اضافه مى‌كند: «هيچ كس را جز به اندازه توانائى تكليف نمى‌كنيم» «لانُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها».
٨- «به هنگام داورى، يا شهادت و يا در هر مورد ديگر سخنى مى‌گوئيد