١٣- گفت: «از آن (مقام و مرتبه‌ات) فرود آى! تو حق ندارى در آن (مقام و مرتبه) تكبر كنى! بيرون رو، كه تو از افراد پست و كوچكى»!
١٤- گفت: «مرا تا روزى كه (مردم) برانگيخته مى‌شوند مهلت ده (و زنده بگذار)»!
١٥- فرمود: «تو از مهلت‌داده‌شدگانى»!
١٦- گفت: «اكنون كه مرا گمراه ساختى، من بر سر راه مستقيم تو، در برابر آنها كمين مى‌كنم!
١٧- سپس از پيش‌رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان مى‌روم؛ و بيشتر آنها را شكرگزار نخواهى يافت»!
١٨- فرمود: «از آن (مقام)، با ننگ و عار و خوارى، بيرون رو! و سوگند ياد مى‌كنم كه هر كس از آنها از تو پيروى كند، جهنم را از شما همگى پر مى‌كنم!
تفسير:
ماجراى سركشى و عصيان ابليس
در سوره‌هاى متعددى از قرآن، به آفرينش انسان و چگونگى خلقت او اشاره شده است، و همان طور كه در آيه پيش اشاره كرديم، ذكر اين موضوع براى بيان شخصيت انسان و مقام و رتبه او در ميان موجودات جهان، و احياى حسّ شكرگزارى در وجود او است.
در اين سوره‌ها با تعبيرات مختلف، آفرينش انسان از خاك، سجود فرشتگان براى او، سركشى شيطان و سپس موضع‌گيريش در برابر نوع انسان آمده است.
در نخستين آيه مورد بحث، مى‌فرمايد: «ما شما را آفريديم، سپس صورت‌بندى كرديم، بعد از آن به فرشتگان (و از جمله ابليس كه در صف آنها