***
آيه بعد، كيفر چنين اشخاصى را بيان كرده، مى‌فرمايد: «آنها كه آيات ما را تكذيب كنند و لقاى رستاخيز را منكر شوند اعمالشان به كلى حبط و نابود مى‌گردد» «وَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الآْخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ».
«حبط» به معنى باطل و بى‌خاصيت نمودن عمل است، يعنى اين گونه افراد حتى اگر كار خيرى انجام دهند، نتيجه‌اى براى آنها نخواهد داشت (توضيح بيشتر درباره اين موضوع را در ذيل آيه ٢١٧ سوره «بقره» بيان كرده‌ايم). «١»
و در پايان آيه، چنين اضافه مى‌كند: اين سرنوشت براى آنها، جنبه انتقامى ندارد، اين نتيجه اعمال خود آنها است، بلكه عين اعمال آنها است كه در برابرشان مجسم شده، «آيا آنها جز اعمالى را كه انجام مى‌دادند، جزا داده مى‌شوند»؟ «هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ».
اين آيه، يكى ديگر از آياتى است كه دليل بر تجسم اعمال، و حضور خود اعمال نيك و بد در قيامت مى‌باشد.
***