«آيا اينها همان كسانى هستند كه شما سوگند ياد كرديد هيچ گاه خداوند آنان را مشمول رحمت خود قرار نخواهد داد» «أَ هؤُلاءِ الَّذينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ».
و اكنون مشاهده مى‌كنيد كه رحمت الهى شامل حال اين دسته از ضعفاى مؤمنان شده، به آنها خطاب مى‌شود: «وارد بهشت شويد نه ترسى بر شما است و نه در آنجا غم و اندوهى داريد» «ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ».
از آنچه گفتيم روشن شد: منظور از ضعفاى مؤمنان آنها هستند كه ايمان دارند و داراى حسنات و كارهاى نيكى هستند.
ولى بر اثر آلودگى‌ها و پاره‌اى از گناهان همواره مورد تحقير دشمنان حق قرار داشتند و روى آنها تكيه مى‌كردند كه چگونه ممكن است چنين افرادى مشمول رحمت الهى واقع شوند؟
اما سرانجام روح ايمان و حسناتى كه داشتند، در پرتو لطف و رحمت الهى كار خود را مى‌كند و سرنوشت سعادتمندانه‌اى مى‌يابند.
***
نكته:
اصحاب اعراف چه كسانى هستند؟
همان طور كه گفتيم «اعراف» در اصل به معنى زمين‌هاى برجسته است و با قرائنى كه در آيات فوق و احاديث پيشوايان اسلام آمده، روشن مى‌شود: مكان خاصى است ميان دو قطب سعادت و شقاوت، يعنى بهشت و دوزخ كه همچون حجابى ميان اين دو كشيده شده.
و يا همچون زمين مرتفعى در ميان اين دو فاصله گرديده است به طورى كه آنها كه روى آن قرار دارند، مشرف بر بهشت و دوزخند و هر دو گروه را مشاهده