١٥٠ وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى‌ إِلى‌ قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُوني‌ مِنْ بَعْدي أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَ أَلْقَى الأَلْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوني‌ وَ كادُوا يَقْتُلُونَني‌ فَلا تُشْمِتْ بِيَ الأَعْداءَ وَ لاتَجْعَلْني‌ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ
١٥١ قالَ رَبِّ اغْفِرْ لي‌ وَ لِا خي‌ وَ أَدْخِلْنا في‌ رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ
ترجمه:
١٥٠- و هنگامى كه موسى‌ خشمگين و اندوهناك به سوى قوم خود بازگشت، گفت:
«پس از من، بد جانشينانى برايم بوديد (و آئين مرا ضايع كرديد)! آيا در مورد فرمان پروردگارتان، عجله نموديد»؟! سپس الواح را افكند، و سر برادر خود را گرفت (و با عصبانيت) به سوى خود كشيد؛ او گفت: «فرزند مادرم! اين گروه مرا در فشار گذاردند و ناتوان كردند؛ نزديك بود مرا بكشند؛ پس كارى نكن كه دشمنان مرا شماتت كنند! و مرا با گروه ستمكاران قرار مده»!
١٥١- (موسى‌) گفت: «پروردگارا! من و برادرم را بيامرز، و ما را در رحمت خود داخل فرما، و تو مهربان‌ترين مهربانانى»!
تفسير:
عكس العمل شديد در برابر گوساله‌پرستان
در اين دو آيه، ماجراى درگيرى موسى‌ عليه السلام با گوساله‌پرستان به هنگام