در اين هنگام، «خون را بر آنها مسلط نموديم» «وَ الدَّمَ».
بعضى گفته‌اند بيمارى «رعاف» (خون دماغ شدن) به صورت يك بيمارى عمومى درآمد و همگى گرفتار آن شدند.
ولى بيشتر روات و مفسران گفته‌اند: رودخانه عظيم نيل به رنگ خون درآمد، آن چنان كه براى هيچ مصرفى قابل استفاده نبود! «١»

و در پايان مى‌فرمايد: «اين آيات و معجزات آشكار و نشانه‌هاى حقانيت موسى‌ را به آنها نشان داديم، اما آنها در برابر آن تكبر ورزيدند و از قبول حق سر باز زدند و جمعيت مجرم و گنهكارى بودند» «آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمينَ».
در بعضى از روايات مى‌خوانيم: هر كدام از اين بلاها، در يكسال واقع مى‌شد يعنى يكسال طوفان و سيلاب، سال ديگر ملخ‌خوارگى، و سال بعد آفات نباتى و همچنين. «٢»
ولى در بعضى ديگر از روايات مى‌خوانيم: ميان هر يك از اينها با ديگرى يك ماه بيشتر فاصله نبود. «٣»
در هر حال شك نيست كه در فواصل مختلف و جدا از يكديگر (چنان كه قرآن مى‌فرمايد مفصلات) صورت گرفت، تا مهلت كافى براى تفكر و تنبه و بيدارى داشته باشند.
قابل توجه اين كه: در روايات مى‌خوانيم: اين بلاها تنها دامان فرعونيان را مى‌گرفت و بنى‌اسرائيل از آن بركنار بودند. «٤»