تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠
مىدهد، امروز آن چنان دستخوش تفرقه نفاقافكنان شده است كه چهره اصلى خود را به كلى از دست داده.
هر روز، نغمه شومى همانند صداى جغدى كه در ويرانه مىخواند از گوشهاى بلند مىشود، و شخصى ماجراجو، يا مبتلا به بيمارى روانى و يا كجسليقه پرچم مخالفت با يكى از برنامههاى اسلامى بلند مىكند و جمعى از افراد ابله و نادان را گرد خود جمع مىنمايد، و منشأ اختلاف تازهاى مىشود.
نقش بىاطلاعى و جهل جمعى از توده مردم در اين نفاقافكنى، همانند نقش بيدارى و آگاهى دشمنان، بسيار مؤثر است.
گاهى مسائلى را كه قرنها موضوع بحث آن گذشته است، از نو علم مىكنند و جار و جنجال ابلهانهاى پيرامون آن راه مىاندازند تا افكار مردم را به خود مشغول سازند.
اما همان طور كه آيه فوق مىگويد، اسلام از آنها بيگانه است و آنها نيز از اسلام بيگانهاند، و بدون ترديد سرانجام برنامههاى نفاقافكنى شكست خواهد خورد. «١»
***
٣- حملات نارواى نويسنده «المنار» به شيعه
نويسنده تفسير «المنار» كه بدبينى فوقالعادهاى نسبت به «شيعه» دارد و به همان نسبت از عقائد شيعه و تاريخ آنها بىخبر است، در ذيل اين آيه، زير ماسك «دعوت به سوى اتحاد» فصلى در زمينه شيعه، آورده و آنها را به عنوان تفرقهافكنان، مخالفان اسلام و كسانى كه زير نقاب مذهب به فعاليتهاى سياسى