الآْخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذينَ يَتَّقُونَ».
«آيا شما حقايقى به اين روشنى را درك نمى‌كنيد»؟ «أَ فَلا تَعْقِلُونَ».
***
در برابر گروه فوق، اشاره به گروه ديگر مى‌كند كه: آنها نه تنها از هر گونه تحريف و كتمان آيات الهى بر كنار بودند، كه به آن تمسك جسته و مو به مو آنها را اجرا كردند، قرآن اين جمعيت را «مصلحان جهان» نام نهاده، اجر و پاداش مهمى براى آنها قائل شده و درباره آنها چنين مى‌فرمايد: «كسانى كه تمسك به كتاب پروردگار جويند و نماز را برپا دارند، پاداش بزرگى خواهند داشت؛ زيرا ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهيم ساخت» «وَ الَّذينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لانُضيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحينَ».
در اين كه: منظور از اين كتاب، «تورات» است يا «قرآن مجيد»، مفسران دو گونه تفسير دارند ولى با توجه به آيات گذشته، ظاهر اين است كه: اشاره به گروهى از بنى‌اسرائيل باشد كه حساب خودشان را از افراد گمراه جدا ساختند.
البته شك نيست كه تمسك جستن به «تورات، يا انجيل»- با توجه به بشاراتى كه در آنها راجع به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آمده است- از ايمان به اين پيامبر جدا نخواهد بود.
تعبير به «يُمَسِّكُون» كه به معنى تمسك جستن است، نكته جالبى را در بر دارد؛ زيرا تمسك به معنى گرفتن و چسبيدن به چيزى براى حفظ و نگهدارى آن مى‌باشد، و اين صورت حسّى آن است، و صورت معنوى آن اين است كه: انسان با كمال جديت پايبند به عقيده و برنامه‌اى باشد و در حفظ و حراست آن بكوشد، تمسك به كتاب الهى اين نيست كه انسان صفحات قرآن و تورات و يا كتاب ديگرى را محكم در دست بگيرد، و در حفظ و حراست جلد و كاغذ آن بكوشد،