١٦٩ فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الأَدْنى‌ وَ يَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنا وَ إِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ ميثاقُ الْكِتابِ أَنْ لايَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فيهِ وَ الدَّارُ الآْخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
١٧٠ وَ الَّذينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لانُضيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحينَ
ترجمه:
١٦٩- پس از آنها، فرزندانى جاى آنها را گرفتند كه وارث كتاب ( «تورات») شدند؛ (اما) متاع اين دنياى پست را گرفته، (بر اطاعت فرمان خدا ترجيح مى‌دهند) و مى‌گويند:
« (اگر ما گنهكاريم توبه مى‌كنيم) و به زودى بخشيده خواهيم شد»! اما اگر متاع ديگرى همانند آن به دستشان بيفتد، آن را (نيز) مى‌گيرند، آيا پيمان كتاب (خدا) از آنها گرفته نشده كه بر خدا (دروغ نبندند، و) جز حق نگويند، و آنان بارها آن را خوانده‌اند؟! و سراى آخرت براى پرهيزگاران بهتر است، آيا نمى‌فهميد؟!
١٧٠- و آنها كه به كتاب (خدا) تمسك جويند، و نماز را بر پا دارند، (پاداش بزرگى خواهند داشت؛؛ زيرا) ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهيم كرد!
تفسير:
پاداش مصلحان ضايع نخواهد شد
در آيات گذشته، سخن از نياكان آنها بود، ولى در آيه فوق، بحث از فرزندان