تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٧
نكتهها:
١- چگونه دست به گناه زدند؟
در اين كه اين جمعيت، قانونشكنى را از كجا شروع كردند؟ در ميان مفسران گفتگو است:
از بعضى از روايات چنين استفاده مىشود: نخست دست به حيله به اصطلاح شرعى زدند، يعنى در كنار دريا حوضچههائى ترتيب دادند و راه آن را به دريا گشودند، روزهاى شنبه راه حوضچهها را باز مىكردند، و ماهيان فراوان همراه آب وارد آنها مىشدند.
اما به هنگام غروب كه مىخواستند به دريا بازگردند، راهشان را محكم مىبستند، و در روز يكشنبه شروع به صيد آنها مىكرده مىگفتند:
خداوند به ما دستور داده است: صيد ماهى نكنيد، ما هم صيد نكردهايم بلكه تنها آنها را در حوضچهها محاصره نمودهايم! «١»
بعضى از مفسران گفتهاند: آنها روز شنبه قلابها را به دريا مىافكندند، و روز بعد آن را از دريا بيرون مىكشيدند و به اين وسيله صيد ماهيان را مىنمودند.
و از بعضى از روايات ديگر برمىآيد كه: آنها بدون هيچ حيلهاى با بىاعتنائى كامل روزهاى شنبه، مشغول صيد ماهى شدند.
ولى ممكن است، همه اين روايات صحيح باشد به اين ترتيب كه: در آغاز از طريق حيله به اصطلاح شرعى- به وسيله كندن حوضچهها و يا انداختن قلابها- كار خود را شروع كردند، اين كار، گناه را در نظر آنها كوچك و آنان را در برابر شكستن احترام روز شنبه جسور ساخت، كم كم روزهاى شنبه علناً و بىپروا به