داشتيم. «١»
سپس خدائى را كه پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى او دعوت مى‌كند با سه صفت معرفى مى‌كند:
«خداوندى كه حكومت آسمان‌ها و زمين‌ها از آنِ او است» «الَّذي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ».
«خداوندى كه معبودى شايسته پرستش جز او وجود ندارد» «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ».
«خداوندى كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند و نظام حيات و مرگ به فرمان او است» «يُحْيي‌ وَ يُميتُ».
و به اين ترتيب، الوهيت غير خالق آسمان و زمين، و هر گونه بت، و همچنين تثليث مسيحيت را نفى مى‌كند، و نيز قدرت پروردگار را بر رسالت جهانى پيامبر صلى الله عليه و آله و توانائى او را بر امر معاد تأكيد مى‌نمايد.
و در پايان، از همه مردم جهان دعوت كرده، مى‌فرمايد: «بنابراين به خدا و فرستاده او پيامبر درس نخوانده و قيام‌كننده از ميان توده‌هاى جمعيت، ايمان بياوريد» «فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ».
«پيامبرى كه تنها ديگران را دعوت به اين حقايق نمى‌كند، بلكه در درجه اول خودش به آنچه مى‌گويد، يعنى به خدا و سخنان او ايمان دارد» «الَّذي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ كَلِماتِهِ».
نه تنها آياتى را كه بر خودش نازل شده مى‌پذيرد، بلكه تمام كتب راستين