خداوند آيه فوق را نازل كرد، و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله را به تمام جهانيان با صراحت در ضمن آن شرح داد». «١»
ولى با اين حال، پيوند و ارتباط آيه با آيه قبل در زمينه صفات پيامبر صلى الله عليه و آله و دعوت به پيروى از آئين او جاى انكار نيست.
نخست، به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد: «بگو اى مردم من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم» «قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَميعاً».
اين آيه، همانند آيات بسيارى ديگر از قرآن مجيد، دليل روشنى بر جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است.
در آيه ٢٨ سوره «سبأ» نيز مى‌خوانيم: وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاس: «تو را جز به سوى همه مردم نفرستاديم».
و در آيه ١٩ سوره «انعام» مى‌خوانيم: وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِا نْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ: «اين قرآن به من وحى شده تا شما و تمام كسانى را كه قرآن به آنها مى‌رسد، انذار كنم».
و در آغاز سوره «فرقان» مى‌خوانيم: تَبارَكَ الَّذي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‌ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً: «زوال‌ناپذير و پربركت است خداوندى كه قرآن را بر بنده‌اش فرستاد كه جهانيان را از مسئوليت‌هايشان بيم دهد».
اينها نمونه آياتى است كه گواه جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است و در اين باره باز هم به خواست پروردگار ذيل آيه ٧ سوره «شورى‌» بحث خواهيم كرد، و در ذيل آيه ٩٢ سوره «انعام» نيز بحث نسبتاً مشروحى در اين زمينه