نكته‌ها:
١- شروع از توحيد و پايان به نفى اختلاف
قابل ملاحظه اين كه: در اين دستورات دهگانه، نخست از تحريم شرك شروع شده است كه در واقع سرچشمه اصلى همه مفاسد اجتماعى و محرمات الهى است، و در پايان نيز به نفى اختلاف كه يك نوع شرك عملى محسوب مى‌شود، پايان يافته است.
اين موضوع، اهميت مسأله توحيد را در همه اصول و فروع اسلامى روشن مى‌سازد، كه توحيد، تنها يك اصل دينى نيست بلكه روح تمام تعليمات اسلام مى‌باشد،
***
٢- تأكيدهاى پى در پى
در پايان هر يك از اين آيات سه‌گانه به عنوان تأكيد، جمله «ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ»، (اين چيزى است كه خداوند شما را به آن توصيه مى‌كند) آمده است، با اين تفاوت كه در آيه اول با جمله «لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ» و در آيه دوم با جمله «لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ» و در جمله سوم با جمله «لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» ختم شده است.
و اين تعبيرات مختلف و حساب‌شده، گويا اشاره به اين نكته است كه:
نخستين مرحله به هنگام دريافت يك حكم، «تعقل» و درك آن است.
مرحله بعد، مرحله يادآورى و «تذكر» و جذب آن مى‌باشد.
و مرحله سوم كه مرحله نهائى است، مرحله عمل و پياده كردن و «تقوا» و پرهيزگارى است.
درست است كه هر كدام از اين جمله‌هاى سه‌گانه بعد از ذكر چند قسمت از ده فرمان فوق آمده است ولى روشن است كه اين مراحل سه‌گانه اختصاص به