٥- حديث منزلت
بسيارى از مفسران اهل تسنن و شيعه در ذيل آيه مورد بحث اشاره به حديث معروف منزلت كرده‌اند، با اين تفاوت كه مفسران شيعه آن را به عنوان يكى از اسناد زنده خلافت بلا فصل على عليه السلام گرفته، ولى بعضى از مفسران اهل تسنن ضمن عدم قبول آن، تاخت و تاز بى‌رحمانه و تعصب‌آميزى به شيعه دارند.
براى روشن شدن اين بحث، نخست لازم است اسناد و متن اين حديث را به طور فشرده بياوريم، سپس درباره دلالت آن، و بعد در مورد حملاتى كه آن دسته از مفسران به ما دارند، بحث و بررسى كنيم:
الف- اسناد حديث منزلت
عده زيادى از صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله درباره جريان جنگ «تبوك» چنين نقل كرده‌اند: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله خَرَجَ إِلى‌ تَبُوكَ وَ اسْتَخْلَفَ عَلِيّاً.
فَقالَ: أَ تُخَلِّفُنِي فِي الصِّبْيان و النِّساءِ.
قالَ: أَ لا تَرْضى‌ أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى‌ إِلاّ أَنَّهُ ليس نَبِيَّ بَعْدِي:
«پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى تبوك حركت كرد و على عليه السلام را به جاى خود قرار داد.
على عليه السلام عرض كرد: آيا مرا در ميان كودكان و زنان مى‌گذارى (و اجازه نمى‌دهى با تو به ميدان جهاد بيايم)؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آيا راضى نيستى كه نسبت به من همانند هارون نسبت به موسى‌ عليه السلام باشى جز اين كه پيامبرى بعد از من نخواهد بود».
عبارت بالا در معتبرترين كتب حديث اهل تسنن يعنى «صحيح بخارى» از