آورند.
نخست مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه شما را از چنگال آل فرعون نجات داديم آنها مرتباً شما را شكنجه مى‌دادند و مجازات مى‌كردند» «وَ إِذْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ».
«يَسُومُون» از ماده «سوم» و اصل آن چنان كه «راغب» در «مفردات» مى‌گويد دنبال چيزى رفتن است و به طورى كه از «قاموس» استفاده مى‌شود يك نوع معنى استمرار و ادامه نيز در آن افتاده، بنابراين معنى «يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ» اين است كه آنها به طور مستمر به دنبال مجازات‌هاى دردناك و شكنجه دادن شما بودند.
سپس- همان طور كه روش قرآن در بيان تفصيلى مطالب پس از بيان اجمالى آنها است- اين عذاب و شكنجه مستمر را چنين شرح مى‌دهد كه: آنها «پسران شما را به قتل مى‌رسانيدند، و زنان و دخترانتان را (براى خدمتگزارى و بردگى) زنده نگه مى‌داشتند» «يُقَتِّلُونَ أَبْنائَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِسائَكُمْ».
«و در اين، آزمايش بزرگى از ناحيه خداوند براى شما بود» «وَ في‌ ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظيمٌ».
ظاهر آيات قبل و بعد، نشان مى‌دهد اين جمله را موسى‌ عليه السلام از طرف خداوند براى بنى‌اسرائيل كه پس از عبور از درياى نيل به هوس بت‌پرستى افتادند، بيان كرده است.
اگر چه بعضى از مفسران احتمال داده‌اند: مخاطب اين آيه يهوديان عصر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بوده باشند؛ زيرا تفسير اول احتياج به تقدير دارد، و اين كه آيه در اصل، قالَ مُوسى‌ قالَ رَبّكُم ...: «موسى‌ گفت پروردگار شما چنين گفته است ...» بوده است و اين بر خلاف ظاهر است.