تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٢
١٣٧ وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتي بارَكْنا فيها وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى عَلى بَني إِسْرائيلَ بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ
ترجمه:
١٣٧- و مشرقها و مغربهاى پربركت زمين را به آن قوم به ضعف كشانده شده (زير زنجير ظلم و ستم)، واگذار كرديم؛ و وعده نيك پروردگارت بر بنىاسرائيل، به خاطر صبر و استقامتى كه به خرج دادند، تحقق يافت؛ و آنچه فرعون و فرعونيان (از كاخهاى مجلل) مىساختند، و آنچه از باغهاى داربستدار فراهم ساخته بودند، در هم كوبيديم!
تفسير:
سرانجام دردناك قوم فرعون
پس از نابودى قوم فرعون و در هم شكستن قدرت آنها، بنىاسرائيل كه ساليان دراز در زنجير اسارت و بردگى به سر مىبردند، وارث سرزمينهاى پهناور آنها شدند، آيه فوق به همين معنى اشاره كرده، مىفرمايد: «مشرقها و مغربهاى پر بركت زمين را به ارث در اختيار جمعيت مستضعف و استعمار شده قرار داديم» «وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتي بارَكْنا فيها».
همان طور كه سابقاً هم اشاره كردهايم «ارث» در لغت به معنى مالى است كه